Łukjaniwkę już z kilkuset metrów przed epicentrum uderzenia wita zapach spalenizny. Powietrze jest tu ciężkie, zmieszane z pyłem, dymem i zapachem topionego plastiku. Pod nogami szkło. Chrzęści dosłownie na każdym kroku. Ludzie idą powoli, patrzą pod nogi i jednocześnie nie mogą oderwać wzroku od tego, co jeszcze wczoraj było zwykłą dzielnicą Kijowa.